แพรสาก็แค’เด็กโนบ้าน
ลูกชายท่านรัฐมนตรีเบ้ปาก บอกออกมาคำเดียวสั้นๆ “งั้นผมถีอโอก-‘ส ลาคุณที่นี่เลยแล้วกัน”
กาซะลองมองร่างสูงผอมที่เดินไหล่ตั้งออกไปภายนอกห้องรับแขก หญิงสาว ถอนหายใจอย่างโล่งอก บทจะง่ายไม่คิดเลยว่าเรื่องมันจะง่ายถึงเพียงนี้ แต่ พอเห็นหน้าตาท่าทางบึ้งตึงของอีกฝ่ายกลับไม่ค่อยสบายใจเท่าไหร่นัก ดิสธรเป็น ชายหนุ่มที่ค่อนข้างเอาแต่ใจตัว ไม่มีอะไรที่ฝ่ายนั้นอยากได้แล้วไม่เคยได้ นึก เป็นห่วงไปถีงแพรสา ไม่รู้ต่อจากนี้จะกลับมาเอาคืนอะไรอีกหรือเปล่า จักรยานล้อโต
คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันด้วยความหนักหน่วงใจอย่างที่สุด หากเป็นอย่างที่คิด ถึงตอนนั้นแล้วจะช่วยเหลือกันอย่างไร
พลันหน้าคมเข้มของผู้กองหนุ่มก็ผุดขึ้นในห้วงคิด…ความหวานชื่นอ่อนหวาน ที่ปรากฏให้เห็นทำให้เผลอย่นจมูกไม’ได้ นึกสมเพชตัวเอง ก็ไม่รู้จะมานั่งห่วง นั่งปวดหัวกับเด็กแพรสาทำไม ในเมื่อหล่อนก็มีคนดูแลเป็นถึงผู้กอง
ร่างระหงเดินออกไปยังริมระเบียง แม้ใจจะบอกว่าอย่าไปสนใจคนคนนั้น อีก แต่กั๊อดไม่ได้ที่จะทอดสายตาไปยังซุ้มรับรองแขก
ท่ามกลางแสงจันทร์กระจ่างปรากฏเพียงเงาสลัวของพุ่มดอกไม้ไร้ซึ่งใครสัก คนที่จะอยู่ที่นั่น ยืนมองเหม่อเกิดความใจหายอย่างบอกไม่ถูก ที่เขาบอกว่าจะรอ สุดท้ายก็เป็นเพียงแค่คำพูด
เดินทอดน่องไปเรื่อยๆ แต่พลันหยุดชะงัก เมื่อเห็นเงาวูบวาบของใครลักคน วิ่งผ่านจากซุ้มรับรองเข้าไปยังตัวเรือน รวดเร็วเหมือนฟ้าแลบจนคล้ายกับว่าตาฝาด แต่จากเสียงฝืเท้าที่กระทบกับพื้นดินทำให้กาซะลองแน่ชัดว่าสิงที่เห็นไม่ได้ตาฝาด จักรยาน fat bike
รวดเร็วเท่าความคิด หญิงสาววิ่งตามติดเงานั้นไปทันที แต่ทันทีที่ก้าวเข้า ส่ตัวเรือน เงานั้นก็หายไป ทุกอย่างเงียบสงบ ได้ยินเพียงเสียงหรีดหริ่งเรไร ยามคํ่าคืน กลิ่นดอกปีบกรุ่นกำจายรุนแรงจนเจ้าตัวอดขนลุกไม่ได้
อาถรรพ์ดอกปีบ…ไม่ใช่ มันไม่ใช่เรื่องจริง
ตะโกนโหวกเหวกลั่นบ้าน จนคนที่อาสัยอยู่วิ่งหน้าตาตื่นออกมา
“มีอะไรหรือปีบ”
“ปีบเห็นคนเข้ามาในบ้านเราค่ะคุณยาย”
ศกรชะงักไปในทันทีที่ได้ยิน แพรสาน่ะหรีอถูกนายแพทย์สฤษด์คุณ ลวนลาม ไม่น่าเชื่อ แต่พอมองจ้องลึกไปในดวงตาเด็กสาว ชายหนุ่มก็เห็นแต่ ความเจ็บปวดหมองหมาง ไม่มีสิงใดเลยที่จะบ่งบอกว่าหล่อนโกหก
แพรสาประสานสายตากับเขา อยากให้เขารับรู้ถึงความเจ็บปวดที่หล่อน ซุกซ่อนไว้อย่างที่สุด ก่อนจะโผซบลงกับอกเขา รํ่าไห้ออกมาสุดแรง “แล้ว…แล้ว ก็แฟนคุณปีบอีก…คุณดิสธร…เขา…พยายามจะ…”
“พอ ไม่ต้องพูดแล้วแพร”
แพรสาเงยหน้าขึ้นสบตาชายหนุ่ม อบอุ่นหัวใจอย่างประหลาด เด็กสาว บอกเขาทั้งนํ้าตา
“ผู้กองต้องช่วยแพร…นะคะ”
รู้สืกถึงความสั่นสะท้านจากแรงสะอื้นอย่างเสียขวัญ ศกรอดไม่ได้ที่จะ เอื้อมมือขึ้นลูบเรือนผมนุ่มสลวยนั้นอย่างปลุกปลอบ ทั้งๆ ที่เพิ่งสูญเสียบิดา บังเกิดเกล้า แต่เด็กสาวกลับต้องเผชิญชะตากรรมอันเลวร้ายอย่างนี้ เวรกรรมอันใด หนอถึงได้โหมกระหนํ่ามาที่แพรสาอย่างหนักหน่วงเช่นนี้
กาชะลองเมินภาพที่เห็น กิริยาอันใกล้ชิดของคนทั้งคู่ล้วนบ่งบอกถึง ความสัมพันธ์ รู้สืกเจ็บหนึบขึ้นมาที่หัวใจ ด้วยไม่คาดฝืนว่าแพรสาจะเป็นหนึ่ง ในผู้ที่ตกอยู่ในห้วงเสน่ห์ของคนอย่างนายศกร
นี่ขนาดมาเยือนกึงคุ้มภูคากาซะลองยังกล้าแสดงขนาดนี้ถ้าลับหลังแล้วจะ
ขนาดโหน แพรสาก็ช่างกระ,1ร ไม่รู้จักสงวนท่าทีบ้างเลย สะบัดหน้าหันหลังกลับ
โดยที่ผู้หมวดหนุ่มไม่มีโอกาสได้รู้เลยว่าคุณปรียางค์ศรีส่งหลานสาวมาเป็นตัวแทน กลับไปนั่งหน้ามุ่ยที่เรือนซุ้มกาซะลองด้านหลังคุ้ม กลีบดอกปีบขาวสว่างไม่ จักรยาน
อาจทำให้จิตใจที่ห่อเหี่ยวสดชื่นขึ้นได้เลย จนคุณปรียางค์ศรีสังเกตเห็น ประมุข
ของคุ้มพอจะรู้แกว นี่นายศกคงทำอะไรให้แม่หลานสาวไม่พอใจเข้าใหอก
หนุ่มสาวยุคนี้ก็แปลก ช่างทำอะไรขัดกับใจเสียจริง
เอ่ยปากถามด้วยความเป็นห่วง แต่แม่หลานสาวกลับตัดบท
“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ผู้กองของคุณยายคงหาข้ออ้างมาที่คุ้มของเราเท่านั้น
เอง” ยันกายขึ้นจากเก้าอี้หวายที่นั่งอยู่ แต่พอเห็นสีหน้าผู้เป็นยายที่จ้องมอง
อย่างคาดคั้น กาซะลองก็ต้องทรุดตัวลงนั่งที่เดิม

จักรยาน fat bike

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s