กาชะลองตีหน้าเหลอหลา

หล่อนอยู่ ไม่ได้ถูกมฤตยูฉุดคร่าไปเสียก่อน
สายตาที่ทอดมองมาอ่อนโยนจนคนที่ถูกมองชักเขิน ด้วยยังไม่รู้เหตุการณ์ ตอนที่หลับสนิท กาชะลองตีหน้าเหลอหลา
‘มองหน้าฉันทำไมคะ” จักรยานล้อโต
คนที่ถูกถามไม่ตอบ กลับจ้องเอาๆ คนที่ถามเลยต้องพูดแก้เก้อ “หิวนํ้าจังค่ะ”
“รอเดี๋ยวนะ แพรสากำลังไปเอามาให้”
“ตายจริง! นี่ฉันกันนํ้าหมดแล้วหรือคะ” นํ้าเสียงกึ่งแปลกใจ เพราะเท่าที่ จำได้ครั้งหลังสุด นํ้ายังเหลืออยู่เกือบครึ่งเหยือก ศกรสบตาเรียวยาวที่มองมา นั้น พยายามที่จะยังไม่พูดอะไรให้เป็นที่สะเทือนใจคนปวย จักรยาน fat bike
“เปล่าหรอก! เพียงแต่’แามันไม่ค่อยจะสะอาดเท่าไร ผมเลยวานแพรสา ไปเปลี่ยน”
แต่ทันทีที่ได้ฟังคำตอบ กาซะลองกลับตีหน้าแหยย่นจมูกพูดออกมาตรงๆ ราวกับประสาทแห่งการรับรู้ยังจดจำความรู้สืกนั้นได้ดี “มิน่าตอนที่ฉันกิน รสชาติมันเฝือนๆ พิกล”
เหมือนถูกหัวใจจะถูกช็อตอย่างแรง ไม่ใช่ความบังเอิญ ไม่ใช่ความเข้าใจ ผิด มีใครสักคนพยายามวางยาทายาทคุ้มภูคากาซะลอง ศกรถามเร็วปรื๋อ “ใครเป็นคนเอานั้าให้คุณกิน” “ถามแปลก! ฉันก็หยิบกินเองสิคะ นั้าก็อยู่ข้างเตียง” “แล้วมีใครเข้ามาในห้องบ้างมั้ย”
แม้จะยังง่วงงุนจนตัวเองยังแปลกใจ แต่พอเจอคำถามที่ซักละเอียดยิบ อีกทั้งสีหน้าของเขาที่เคร่งเครียดจริงจัง กาซะลองก็รับรูIด้ถึงความผิดปกติ หญิงสาว สบตาคมเข้มของอีกฝ่ายอย่างจริงจัง ถามเสียงเครียด
“มีอะไรคะ”
ความตั้งใจตอนแรกของศกรเป็นอันต้องเลิกล้ม กาซะลองจำต้องรับรู้ทุก สังหี่เกิด หล่อนจะต้องระวังตัวเองโนเมือตอนนี้ยังไม่รู้ว่าใครเป็นใคร
ศกรบีบมีอที่กุมอยู่เบาๆ กระซิบแผ่วเบาแต่ในนั้าเสียงเข้มนั้นกลับจริงจัง “ตั้งสติให้ดีๆ นะปีบ เมื่อครู่คุณกินยาเกินขนาด ผมสงสัยว่ามันจะถูก
เดินลงจากตัวเรือนด้วยอาการเงื่องหงอยกังวล ด้วยยังไม่รู้ว่าสิงที่ตัดสินใจ บอกศกรกับคุณกาซะลองจะเป็นสิงที่ผิดหรือถูก ในเมื่อเท่าที่รู้ คุณศรานตาก็ คือเพื่อนเก่าเพื่อนแก่ชองคนทั้งคู่ อีกทั้งยังเป็นถึงลูกสาวชองทนายดำรง ไม่มี 8งใดเลยที่เด็กรับใช้ในเรือนอย่างหล่อนจะเทียบเทียมได้ แล้วอย่างนี้จะมี ใครเล่าเชื่อถือ จักรยาน
แพรสาถอนหายใจเฮือก ดวงหน้าใสที่เคยสวยผุดผ่องผุดผาดดูซีดเซียวจน คนที่เฝ็ามองอยู่นึกเป็นห่วงไม่ได้ ดิสธรรีบเดินลงมาจากตัวเรือนทั้งๆ ที่อาการระบม ยังไม่หายดี เด็กสาวสะดุ้งเฮือกเมื่อมีเสียงทักด้านหลัง ยิ้มแห้งเมื่อเห็นว่าเป็นใคร “มีอะไรให้แพรรับใช้คะคุณดิสธร”
ลูกชายท่านรัฐมนตรียิ้มอ่อนๆ ความนอบน้อมอ่อนหวานของอีกฝ่ายทำให้ ความหวามไหวในหัวใจบังเกิด นึกแ1/ลกโจตัวเองที’บัดนี้ความเร่าร้อนลุ่มหลง ได้เลือนหาย ไม่ได้เกิดเป็นความเสน่หาเหมือนเมื่อก่อน ทว่ามันกลับเป็นความ อบอุ่นซุ่มเย็นชื่นจิตใจอย่างประหลาดยามเมื่อได้สบสายตาคู่นี้
แพรสาอ่านสายตาคู่นั้นออก เด็กสาวหลบตาเมื่อได้ยินเขาถามต่อ
“มีอะไรรึเปล่า ท่าทางแพรเหมือนไม่ค่อยสบายใจ”

จักรยาน

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s