เข้าครัวไปเป็นลูกมือแพรแล้วกัน

“เปล่าค่ะ ไม่มีอะไร วันนี้แพรตื่นเช้าไปหน่อยเลยมึนๆ หัวนิดหน่อยค่ะ” ดวงหน้าใสส่ายน้อยๆ แต่คนที่คอยจับสังเกตอยู่รู้ดีว่าไม่ใช่ แพรสากำลังมีความ ไม่สบายในใจบางอย่าง แต่เมื่อหล่อนยังยืนกรานอย่างนั้น ดิสธรก็จนใจ เขาชวน คุยไปเรื่องอื่น จักรยานล้อโต
“แล้วนี่แพรจะออกไปเยี่ยมคุณปีบเลยรึเปล่า ฉันจะได้ออกไปด้วย”
“ไม่ค่ะ สายหน่อยผู้กองคงจะมาส่งคุณปีบ เพราะวันนี้คุณปีบจะได้ออก จากโรงพยาบาล นี่ทำความสะอาดบนเรือนเสร็จแล้ว แพรว่าจะเข้าครัวไปทำ อาหารต้อนรับคุณปีบน่ะค่ะ คุณดิสธรอยากทานอะไรเป็นพิเศษมั้ยคะ แพรจะ ได้ทำเผื่อ เห็นทานแต่ข้าวต้มมาหลายมื้อแล้ว”
ร่างผอมกะหร่องยิ้มเขิน ลูกชายท่านรัฐมนตรีเอื้อมมือลูบบริเวณคางและ แก้มที่ยังบวมเจ่อเห็นรอยเขียวชํ้าชัดเจน  ไม่ดีกว่า แพรทำอะไรให้คุณปีบ ฉันก็กินอย่างนั้นล่ะ เอาเป็นว่าเดี๋ยวฉันขอเข้าครัวไปเป็นลูกมือแพรแล้วกัน นอนมากๆ ชักเซ็ง” จักรยาน fat bike
“ในครัวทั้งร้อนทั้งเหม็นนะคะ” เด็กสาวรีบร้องบอก เขาเป็นถึงหนุ่มชาวกรุง ลูกชายห่านรัฐมนตรี จะทนกับสิ”งเหล่านั้{ด้รึ แต่ดิสธรกลับยิ้มกริ่ม
“เรื่องจิ๊บจ๊อย อยู่ที่บ้านฉันก็เข้าครัวออกปอยไป พูดแล้วจะหาว่าคุย ฉันน่ะ เป็นพ่อครัวหัวปาได้นะ”
แพรสาอมยิ้ม รู้ทั้งรู้ว่าชายหนุ่มคนที่ยืนอยู่ตรงหน้ากำลังโกหกทั้งเพ แต่พอเห็นท่าทางของเขาที่เอาจริงเอาจัง เด็กสาวจึงเดินนำไปยังเรือนครัวที่ตั้ง เยื้องไปบริเวณด้านหลัง โดยมีป้าคำสร้อยที่เพิ่งเดินลงมาจากตัวเรือนมองตาม อย่างสงลัยระคนหนักใจ
แพรลาคิดจะหำอะ,!ร รู้ทั้งรู้ว่าคุณดิสธรเป็นคนรักของคุณปีบยังจะพา ตัวเองไปสนิทสนมอีก แล้วไหนจะมีนายแพทย์สฤษด์คุณที่เ^าตามวนเวียน จนเป็นเรื่องราวใหญ่โต ความวัวไม่ทันจะหายยังจะเอาความควายเข้ามาแทรก จักรยาน
แอบตามไปดูแล้วป้าคำสร้อยก็ยิ่งหนักใจเมื่อเห็นภาพที่อยู่เบื้องหน้า แพรสาทำอาหารโดยมืดิสธรเป็นลูกมืออย่างเต็มใจ ความที่เห็นกันมาตั้งแต่อ้อน แต่ออก ไม่ใช่ญาติก็เหมือนญาติ ผู้สูงวัยกว่าจึงพอจะดูออกอยู่บ้างว่าเด็กสาว หน้าใสลูกสาวนายคำปืนพึงใจลูกชายท่านรัฐมนตรีอยู่ไม่น้อย
รีบบอกก่อนที่ระเบิดลูกใหญ่จะลงมาอีก หากเปรียบเทียบกัน คุณพันธุรพี ใจร้อนกว่าคุณปรียางค์ศรีเยอะ ผู้เป็นน้องคงไม่ฟังต่อหรอกว่าผู้กองศกรมีบ้านพัก ติดเชิงเขาที่คุณปรียางค์ศรีแบ่งขายให้ตั้งแต่สมัยที่ผู้กองทำงานใหม่ๆ นัยว่า เป็นของขวัญสำหรับผู้พิทักษ์ลันติราษฎร์คนใหม่ ที่นอกจากจะคอยดูแลประชาชน ทั่วไปแล้วยังคอยแวะเวียนมาดูแลคุ้มภูคากาซะลองมิได้ขาด
คุณพันธุรพีได้แต่ทำปากขมุบขมิบ เรืองบางเรื่องคำสร้อยดูเหมือนจะรู้ มากกว่าหล่อนเสียด้วยซํ้า เคืองไปถึงพี่สาวที่เห็นคนนอกดีกว่าน้องในไล้ ยาย แก่นิ่มีดีตรงไหน ก็แค่อยู่นาน
หงุดหงิดงุ่นง่านอยู่ในใจ แม่หลานสาวก็ช่างทำตัวไม่เหมาะสม เที่ยววิ่ง เร่ไปพักค้างอ้างแรมบ้านผู้ชายทั้งๆ ที่บ้านตัวก็มี นี่อยู่กรุงเทพๆ ก็คงทำตัวซะ เปรอะ รวมทั้งข่าวกับนายดิสธรก็คงจะเป็นจริงด้วย ไม่อย่างนั้นกาซะลองก็น่าจะ ให้ไอ้หน้าปลาจวดนั่นกลับบ้านไป ไม่ใช่ปล่อยให้มันลอยนวลหลังจากตะบัน หน้าสฤษด์คุณชะเละ
นึกสมนํ้าหน้าไปถึงพี่สาวที่เอ็นดูหลานสาวจนเกินเหตุ แล้วเป็นยังIง สัน บุญยายไม่เท่าไหร่มันก็ทำงามหน้าเข้าให้แล้ว
โบกมือไล่ป้าคำสร้อยให้ไปไกลห่างก่อนเดินขึ้นบนตัวเรือน ภาพถ่ายประมุข ของคุ้มที่ติดอยู่ฝาผนังดูเด่น ดวงตาของคุณปรียางค์ศรีดูโศกเศร้าอย่างที่ไม่เคย เห็นมาก่อน
เขม้นมองอีกครั้ง แต่เพียงชั่วครู่ทุกอย่างก็คืนกลับสู่ปกติ ภาพนั้นก็ยัง คงเป็นภาพเดิม ดวงตาของผู้เป็นพี่สาวดูแจ่มกระจ่างเคียงข้างกับกาซะลองในวัน รับปริญญา เหมือนขนจะลุกเกรียว
เหตุโดเธอจึงเห็นภาพของพี’สาวดูโศกเศร้าถึงเพียงนั้น
ตรงดิ่งไปที่ห้องพักซึ่งใช้เป็นที่พักพิงยามเมื่อมาเยือนที่คุ้ม ร้สืกง่วงงุนจน ต้องทรุดตัวลงนอนนิ่งนาน ในภวังค์คล้ายครึ่งหลับครึ่งตื่น คุณพันธุรพีเห็น พี่สาวมายืนอยู่ข้างๆ ร่างผอมเกร็งสันสะท้านเมื่อยื่นมือมาสัมผัสร่างของเธอที่นอน นิ่งไม่ไหวติง
“รพี ดูแลดอกปีบด้วย พันธุรพ”
“คุณพี่ ดิฉันขอโทษ ดิฉัน…”

จักรยาน fat bike

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s